onze kennel
Wij zijn begonnen met het voeren van vers vlees door onze stammoeder Keira. Zij had vrij regelmatig maagproblemen en at eigenlijk nooit met smaak haar brokken, welk merk we ook probeerden. Dus zijn we ons verder in voeding van honden gaan verdiepen. Via een vriendin kwamen we uit op KIVO; een KVV ( Kompleet Vers Voer) dat bevroren wordt bewaard. Na dit enige weken aan Keira te hebben gevoerd, zagen wij enorm veel verschil. Ze at iedere dag met smaak, gaf niet meer over, had nooit meer diarree en haar vacht glansde meer dan ooit. Sindsdien hebben we geen dag meer brokken gevoerd en ook onze pups worden volledig afgespeend op vers, zodat ze een goede start krijgen. Ze groeien zo allemaal op tot sterke, gezonde honden die gelijkmatig groeien en
graag eten.

Hieronder hebben we wat informatie gezet over het nut van vers vlees en waarom het eigenlijk zo logisch is om dit aan uw hond te voeren.
Onze visie hoeft absoluut niet de uwe te zijn, maar we willen toch graag toelichten waarom het voor ons wel belangrijk is.



Onze huishond

De huishond zoals wij die nu kennen stamt af van de wolf en is pas relatief kort geleden door de mens gedomesticeerd. Ca. 10.000 jaar geleden werden de eerste honden ingezet door de mens bij het jagen. Hierdoor zijn er voor de verschillende doelen die de mens stelde, verschillende rassen ontstaan, die schoksgewijs (evolutie gaat met sprongen, niet geleidelijk) steeds minder wilde trekken vertoonden. Het verteringsstelsel is echter in deze tijd nog nauwelijks veranderd, onze honden hebben nagenoeg hetzelfde spijsverteringstelsel als hun voorvader de wolf.

Uitvinding van de brok

De honden zijn de laatste 100 jaar steeds meer van hun taak ontheven. Vroeger hielden we werkhonden die met de pot meeaten of gewoon op de boerderij hun kostje bij elkaar scharrelden en nu houden we voornamelijk huishonden die eigenlijk niets meer hoeven om te worden vertroeteld. Hier werd door de markt op ingespeeld met de uitvinding van de brok. Lekker gemakkelijk en het gaf de onbewuste hondeneigenaren het gevoel dat ze goed voor hun maatje zorgden, niets aan de hand dus.
Zo lijkt het, maar ondertussen weten we beter!

De brokken zijn sinds de uitvinding ervan steeds verder ontwikkeld en de huidige brok is natuurlijk veel "gezonder" dan die van 60 jaar geleden maar kan c.q. mag niet geproduceerd worden zonder de ingrediënten te verhitten tot minimaal boven de 70 graden.



  Wat is een brok?
Een brok bestaat uit allerhande ingrediënten, maar heeft voornamelijk graan nodig om tot een vormvaste brok te worden. Deze ingrediënten worden verhit tot 120 graden Celsius, voorzien van kleur-, geur -,smaak-, en stoffen die de houdbaarheid verlengen en in aantrekkelijke vormpjes geëxpandeerd: ziehier de geëxpandeerde brok. Zijn de ingrediënten van een iets betere, lees duurdere, kwaliteit, dan kunnen de brokken al na verhit te zijn tot 74 graden Celsius in een vorm geperst worden.
De verhitting tot minimaal 70 graden Celsius is een door de overheid opgelegde regel om ongewenste bacterie groei tegen te gaan. Door de extreme hitte en de tijdsduur van het verhitten, vaak wel 3 uur, is het duidelijk dat de meeste essentiële voedingsmiddelen wel kapot zijn en van generlei waarde meer, op het moment dat de brok een brok is geworden.



Verteringssysteem

De geperste brok zinkt in water terwijl de geëxpandeerde brok blijft drijven. Dat kan je makkelijk thuis testen met een glas water en een scheut azijn boots je de maagsappen na. Je gooit er wat brokjes in en kijkt wat er gebeurt. De drijvende geëxpandeerde brok is door de maag moeilijk te "kneden" en je ziet dan ook vaak nog hele onverteerde brokken terug als een brokken hond een keer over z'n nek gaat. Kijk ook eens naar de ontlasting, deze is vaak sterk gekleurd en ruikt ook overdreven. Dit wordt veroorzaakt door de toegevoegde kleur-, geur-, en smaakstoffen. De geperste brokken doen het hier veel beter die zinken netjes naar de bodem van het glas en zo ook in de maag. De maag kan deze goed "kneden" , ze vallen mede daardoor makkelijker uit elkaar met als gevolg dat er een oppervlakte vergroting ontstaat die gunstig voor het verteringsproces is. Dit is belangrijk want let wel het verteren moet voornamelijk in de maag gebeuren omdat de carnivoor zo'n kort darmgestel heeft.

De geperste brok is dus te prefereren boven de geëxpandeerde brok vanwege de lagere temperatuur tijdens de verhitting, de kwalitatief betere ingrediënten en de betere vertering in de maag. Toch is het nog steeds een voedingsmiddel waar voornamelijk veel granen in zitten die met de verdere chemische toevoegingen al gauw 70% van de brok belichamen. Granen worden door de carnivoren niet verteerd en gaan als het ware zo weer het lichaam uit. Met andere woorden als je een euro aan brokken voert, wordt er 70 cent weer uitgepoept. En door de verhitting zijn ook hier de eiwitten omgezet naar minder waardevolle verbindingen.

Er is echter nog meer aan de hand, doordat het speeksel van de carnivoor, lees hond, alleen de functie van glijmiddel heeft, kan het niets doen met het zetmeel uit de granen. Dit zetmeel vormt na verloop van tijd een laagje tandplak dat op zijn beurt weer overgaat in tandsteen.
  Hier merken we weinig van. Pas als de hond pijn krijgt en uit zijn bek gaat stinken valt ons iets op.
Het is dan al rijkelijk laat en we moeten op dat moment ingrijpen door het tandsteen te laten verwijderen. Echter dat is niet genoeg! Het tandvlees staat al af en trekt zich terug en in de ruimte tussen de tand en het tandvlees zitten nog steeds de bacteriën die het tandplak vormen. Als we dit niet ook reinigen en aanpakken hebben we binnen het jaar weer een stinkende bek en weer verder teruggetrokken tandvlees.

Vers Vlees
In het glaasje met water en azijn zinkt het stukje versvlees ook naar de bodem, het kan dus lekker "gekneed" worden door de maag. Wat wel opvalt is dat het azijn niet zoveel effect heeft op het vlees. Voor de vleesvertering is dus een veel sterker zuur nodig. Een zuur met een ph waarde van om en nabij 1. Dit is te vergelijken met zoutzuur. Deze ph waarde doodt alle bacteriën waar we met z'n allen zo bang voor zijn. De versvoer hond is door zijn sterke maagzuur erg resistent tegen de gevreesde bacteriën. In het versvlees zitten ook nog eens geen granen en daar deze de voornaamste oorzaak zijn van tandplaque en tandsteen, zullen versgevoerde honden een veel beter gebit houden. En als de versgevoerde hond ook nog af en toe eens een stevige kluif krijgt, wordt ook dit laatste restje tandplaque er als het ware afgepoetst.

Verder wordt zijn lichaam niet belast met alle ongewenste, soms zelfs kankerverwekkende, toegevoegde middelen en is het bruikbare deel van de voeding vele malen groter. Van een euro gevoerd versvoer wordt slechts 10 cent weer uitgescheiden. De hond produceert dus veel minder ontlasting die ook nog eens bijna niet ruikt. Versvlees bevat namelijk geen geur-, en smaakstoffen en al helemaal geen kankerverwekkende en voor de mens verboden stoffen. Dit voornamelijk omdat de dieren waarvan het versvoer betrokken wordt ook bij de mens op het menu staan. Die moeten dus aan een minimaal aanvaardbare kwaliteit voldoen.

Samengevat zijn de voordelen van KVV:

  • Bevat geen zetmeel, dus veroorzaakt geen tandplaque
  • Bevat geen lichaam belastende chemicaliën
  • Wordt door het lichaam voor 90% gebruikt
  • Produceert weinig niet ruikende ontlasting
  • Voorkomt en geneest veel chronische aandoeningen
  • Door een sterkere ph waarde een minder bevattelijke hond
  • De merken KKV zijn zonder meer uit te wissellen
  • De honden eten met zichtbaar genot de bak leeg
Kortom voor ons voldoende redenen om onze labradors vers vlees te voeren.





facebook twitter yourube